ADIM ÖĞRETMEN

 

“Karanlığın içinde bir nur,

İki cihana yayılan onur,

Vefanın diyarında şerefle

Abide şahsiyet bir odur.”

 

Adım öğretmen,

Eylülün hazanında başlarım çiçekler dermeye

Haziran güneşinde öksüz kalır kucaklarım.

Tek derdim var cehalet savaşında, dayanamam

Bir tek neferi, ne olursa olsun asla kaybetmeye!

 

Adım öğretmen,

Kendimden geçerim, ben her yürekte yeniden

Var olurum, mevsimler yetmez, yetemez bize

Biz yaz gibi geçeriz nesillerin yüreğinden

Nesilden nesle yayılır adımız, adımız öğretmen

 

Adım öğretmen,

Yoksulun gönlünde taht kurarım.

Öksüzün yüreğinde ana olurum.

Yetime bir de ben baba olurum.

Adım öğretmen, gönüllerde dururum.

 

Adım öğretmen,

Anadolu’nun yarınlarına ben doğarım.

Kurtuluş meşalesinde her daim yanarım.

Elimden tutar, sevdalı vatan çiçekleri

Yarınlarda umut adına hep ben açarım.

 

Adım öğretmen, şan şöhret istemem

Bana yarınları güzelleştirecek çocuklar isterim.

 

 

 

Mehmet Özcan YASDIBAŞ